İrfan Sohbetleri – Ömer Tuğrul İnançer

Seyir Defteri | Bölüm 256 | 17 Şubat 2013 | 47′ 27”

Resulullah Efendimiz’in pek yüksek evsaf-ı hamidelerinden biri de, gerek peygamberliğinin ilanından önce, gerek sonra, Kur’an-ı Kerim ayetleri ile gelmiş hükümlere aykırı bir davranışının olmamasıdır. Efendimiz, risaletinin tebliği görevinden önce de, sonrasında ayetler nazil olmaya başladıktan sonra henüz nazil olmamış ayetlerin hükümlerine de muhalif davranmamıştır. Dolayısı ile risaletinden önce Hz.Hatice annemiz ile evlenmesi de bu hükme tabidir. (04:00)

Efendimiz hazretlerinin hayatının ilk çeyreği genellikle fukaralık içinde geçmiştir. Pederi daha dünyayı teşrif etmelerinden evvel, validesi ise çok küçükken ahirete göçmüştür. Evvela dede evinde, sonra da amca evinde büyümüştür. Efendimize, büyük bir ahlak sahibi olarak risaletinden çok önce “emin” lakabı verilmiştir. (08:45)

Hz. Hatice ticaret ile uğraşan çok zengin bir hanımdır. Ticaret dediğimizde Mekke’nin o günkü durumunu iyi bilmek gerekir. Mekke’de hiçbir şey yetişmez. Ama Hz. İbrahim öyle bir dua etmiştir ki, Halil İbrahim bereketi Mekke’ye nüfuz etmiştir. (12:20)

Cemiyetimizin hastalığının nedeni Risaletpenah Efendimizi tanımamak, dolayısı ile O’ndan örnek alamamaktan kaynaklanmaktadır. Bu durumu belirtince tanıyoruz şeklinde itirazlar gelebiliyor, hatta sözle söylenmese bile gözlerden akıllarından tanıyoruz dediklerini anlayabiliyorum. Ancak, Efendimizin varlığından haberdar olmak demek tanımak demek değildir. (17:00)

Ahzap suresi altıncı ayette şöyle buyrulmuştur: “Mü’minler için Peygamber kendi nefislerinden daha evladır ve Peygamberin zevcelerin mü’minlerin anneleridir.” Bu ayette hitabın “mü’minlere” olması çok önemlidir. Mü’min olduğunda Peygamberi kendine tercih edersin. Mü’minsen peygamberin seninle ilgili herşeyden daha kıymetlidir. Ayetin ikinci bölümünde Peygamberimiz’in zevcelerinin mü’minlerin anneleri “ümmühatül mü’minin” olduğu hükmü vardır. Dolayısı ile validelerimiz içinden bir tanesinin bile hakkında lisanını saygılı kullanmayan bu ayete muhalefet etmiş olur. Bu ayet bir amel ayeti değildir. Örneğin “namaz kılın” ayeti bir amel ayetidir, kılmazsan günahkar olursun. Ancak itikadî bir ayete muhalif davranılırsa günahkar değil kafir olunur. İşte yukarıdaki bu ayet itikadî bir ayettir. (18:45)

Resulullah Efendimizin çok iyi tanınması kadınlara da çok şey öğretir, zaten validelerimizi tanımaktan kasıt Efendimizi tanımaktır, ama müslüman hanımlar validelerimizden direk örneklenebilirler. Efendimizi tanımak için sadece O’nun zat-ı şeriflerini değil, Kur’anî hükümle validelerimiz olan zevcelerini -ki Efendimizin eşleri demek bana göre doğru değildir, Efendimize kim eş olabilir, O’na eş olmak mümkün mü!- kızlarını, torunlarını, akrabaları, halalarını, yengelerini, babaannesini de tanımak lazımdır. (26:00)

Bu ayet validelerimiz için de geçerli olmasına rağmen Azhap suresinin altıncı ayeti inzal olmuştur. Nasıl Ashab-ı Kiram büyük ama Ashab-ı Suffe, Aşere-i Mübeşşere, Hulefa-i Raşidin başkadır, aynı şekilde bütün Efendimizin yakınlarına meveddet göstereceğiz ama Validelerimiz Efendilerimiz bizlere anne kadar yakındır. (32:30)

Efendimizi ve zevcelerini yakından tanımamız, Efendimize evlilikleri nedeni ile söz söyleme gafletinde bulunan ağzı karalara karşı cevap verecek hale gelmemizi de sağlar. Efendimiz Hz. Hatice validemizle evliliği süresince başka evlilik yapmamıştır. İkinci eşleri Hz. Sevde validemiz ile de üç sene tek evli olarak yaşamışlardır ve Hz. Sevde annemiz Efendimiz’den beş yaş büyüktür. Hz.Ayşe ile evlenmesi hicri ikinci senededir ve Efendimiz o sırada ellibeş yaşlarındadır, Hz.Hafsa validemizle evlendiğinde ellialtı, evliliklerinden birkaç ay sonra vefat eden Hz.Zeyneb validemizle evlendiğinde ise elliyedi yaşındadır. (41:30)

Ezvac-ı Tahirat, Hz.Hatice, Hz.Ayşe, Hz. Sevde, Hz. Hafsa, Hz. Reyhane, Hz.Cüveyriye, Hz.Ümmü Gülsüm, Abdullah bin Mesud, Hz. Ebubekir, Ashabı Suffe, Zeynep, Necaşi, Ahzab suresi, zevce, zevc, oyun, ameli, itikadi, Efendimizin evlilikleri, Hz.Cebrail